|
Nyvonco verzorgt de gehele pre-press en is gespecialiseerd
in het digitaliseren en opmaken van tekst, o.a.:
- boeken;
- tijdschriften;
- catalogi;
- technische handleidingen;
- cursusmateriaal;
- tekst scannen of handmatige invoer;
- corrigeren;
- scannen van foto's.
Wij werken voor grote uitgeverijen. Ook het digitaliseren van archieven van verschillende musea, bibliotheken, gemeentes en andere instanties in Nederland en België behoort tot de mogelijkheden. Dit gebeurt in samenwerking met een gerenommeerd bedrijf, te weten Ingressus, in Rotterdam.
Nyvonco heeft geen fraaie brochures en houdt zich niet bezig met wervende reclame-acties. Onze opdrachten verkrijgen wij door mond-tot-mondreclame, of een directe benadering van potentiële opdrachtgevers.
Wij werken praktisch en klantgericht. Onze directe betrokkenheid met het bedrijf en het werk geeft onze klanten het gevoel dat er speciale aandacht aan hun opdracht wordt besteed. Wij proberen met onze klanten mee te denken.
De sterke punten van Nyvonco zijn:
enthousiasme en plezier in het werk;
kwaliteitsbewust;
snelheid van verwerking;
24 uur per dag bereikbaar en dat 7 dagen per week, dus vrijdag leveren, meestal maandag via de e-mail in huis.
NYVONCO
Yvonne Reijsoo
Mimi Boesnachhof 13
1705 KM HEERHUGOWAARD
Telefoon: 072-8795180
Mobiel: 06-46765990
Email: nyvonco@online.nl
***********************************
En over een bezig bijtje gesproken...
Zo’n 25 jaar geleden lag ik lekker te zonnen op een stretcher. Toen de telefoon ging, kon ik amper omhoog komen, zo’n pijn in m’n rug had ik van dat plat op mijn buik liggen. Ik heb toen een ontwerp voor een stoel bedacht: de Sunwave.
Op een niet-dagelijkse manier moest je op deze stoel zitten/steunen en dan had je ook werkelijk geen last meer van je rug. Je kon hem zelfs omgekeerd gebruiken.
Naar het Merkenbureau in Den Haag en modelbescherming gevraagd. Maar het ontwerp moest eerst officieel door een architect worden getekend. Daarna werd het akkoord bevonden.
De totale kosten waren ongeveer 600 gulden. Dus dat was nog te doen. Ik had er alle vertrouwen in.
Werk aan de winkel: op naar Polywaard, een bedrijf dat kunststof vervaardigt en vader en zoon waren bereid hun tijd erin te steken en het model te maken. Elke dag tussen ons werk door, gingen we kijken hoever het ermee stond. Plankje op plankje werd gelijmd, zo werd de mal gemaakt. Uiteindelijk was de stoel klaar.
Een prachtig model was het, iedereen was het daarover eens. Er werden foto’s gemaakt en we hebben in een aantal kranten gestaan. Tevens op de voorpagina van de woonkrant van de Telegraaf. Ook een heel luxe woontijdschrift vond het interessant en heeft er een pagina aan gewijd.
Zelfs de televisie had belangstelling. We werden uitgenodigd om in een uitzending van Veronica’s Nationale Ideeënbus te komen met de stoel. Er werden modellen ingehuurd die erop moesten liggen en ook de palmbomen ontbraken niet. We hebben niet gewonnen, maar we waren wel een heel leuke ervaring rijker. Verder hebben we er niets mee gedaan.
Ongeveer een jaar of zeven geleden, kreeg ik weer één van mijn ideeën. Ik werd thuis al ‘Lampje’ genoemd.
Ik had toen halflang steil haar en mijn haar viel op mijn schouders altijd de verkeerde kant op.
Een speciale föhn werd daarop ontworpen. Een showmodel, uiteraard niet op stroom.
We hebben een videoband gemaakt waarop ik het model demonstreerde.
Op naar het Octrooibureau. Nu was het echter een ander verhaal. Het was een elektrisch apparaat, dus nu werd het menens. Er kwam een hele beschrijving aan te pas en dit grapje kostte iets meer dan de vorige keer: 4500 gulden. Maar manlief had weer alle vertrouwen in mij en ook dit mocht ik doorzetten. De Telegraaf plaatste wederom een leuk stuk met foto en al.
Weer alle bedrijven af. Weer allemaal even enthousiast en er werd zelfs door één fabrikant een prototype vervaardigd in Duitsland. Dus zo gek was ik toch nog niet. Dat was in ieder geval iets. Na vier maanden wachten vroeg ik of het nog iets was geworden. Het prototype was tegengevallen en ze zagen ervan af. Uiteraard vroeg ik toen of ik het prototype mocht zien en na lang aandringen mocht dat. Ik was benieuwd.
Ik zat werkelijk perplex aan het bureau van de directeur. Het prototype léék niet eens op mijn ontwerp, zelfs niet in de verste verte! Weer was ik een ervaring rijker (armer kun je ook zeggen in dit geval).
*
Maar ik kon het niet laten...
Ongeveer vier jaar geleden borduurde ik weer verder op de Sunwave. Het idee liet me niet los. Maar nu van rubber, enigszins aangepast en opblaasbaar. Octrooi kon ik nu wel shaken, geen cent werd er meer in gestoken.
Ook nu was er een fabrikant die het helemaal zag zitten. Hij heeft er ook werkelijk alles aan gedaan om het voor elkaar te krijgen, maar de machine die hiervoor moest worden aangeschaft, kostte een half miljoen. Dus je begrijpt, weer een luchtkasteel...
We hebben mede hierdoor wel altijd reuring in de tent. Of we niets anders te doen hebben...
*
En ja, begin 2004, werd het tijd om drastisch aan de lijn te gaan doen. En zo kwam het NYVONCO-dieet tot stand!
Ik vertelde het aan een buurvrouw, die in een half jaar 22 kg afviel en op haar beurt gaf ze het dieet door aan een vriendin, die 30 kg afviel. En het is er nog steeds af!
Via internet hielp ik veel mensen (gratis) bij het afvallen door het dieet via de mail te sturen.
Het zou in mei 2005 in een aantal kranten verschijnen.
Toen overleed mijn compagnon plotseling in maart 2005. Dit was een grote klap. Dat jaar is dan ook extra druk geweest.
Mijns inziens heb ik door met het Nyvonco-dieet bezig te zijn en zulke leuke reacties te hebben gekregen, daar, in die hectische tijd, veel positieve energie uitgehaald. Maar ik had mijn hoofd bepaald niet naar een boekje staan!
Al met al zijn we er qua werkzaamheden goed doorgekomen en ook alle klanten waren vol begrip, maar hoefden nooit op hun werk te wachten. We hebben het gelukkig allemaal gered.
Zo zou mijn collega het ook gewild hebben. |